28

پي نوشت: یکم آبان است و زندگی از سر و کولم بالا می رود. چگونه خودم را خواب کنم امشب؟ امروز به تمام افراد توی خیابان و مترو لبخند زدم. با صدای بلند و با تمام وجود خندیدم و کائنات را چیزم هم حساب نکردم. امروز بدی های زندگی را بخشیدم. دوش خوشبختی گرفتم و ملال از تن زدودم. هر لحظه ممکن بود از شدت به وجد آمدن دستم را بکنم توی حلقم و خودم را از داخل پشت و رو کنم. ای کاش زندگی خسیس نباشد. چه می شود تعداد روزهای خوبمان به روزهای بدمان بچربد ؟ برای خودم آرزوهای خوب دارم. رویاهای به حقیقت پیوسته و فصلي جدید از زندگی.